Double blind, placebo controlled experiments, een uitleg
Onderzoek op het gebied van de werkzaamheid van medicijnen en vitamines wordt vaak gedaan in de vorm van een “double blind, placebo controlled” experiment. Hieronder vind je een uitleg.Als je wilt vast stellen of een nieuw medicijn of vitamine een bepaald ziektebeeld kan verbeteren moet je dat toetsen. Bij experimenten worden in eerste instantie dieren en in een later stadium pas mensen gebruikt. De opzet van de experimenten is gelijk. De testgroep wordt in twee meestal gelijke groepen verdeeld. Één groep krijgt het echte medicijn, de andere groep krijgt een pilletje dat er precies uit ziet als het echte medicijn maar waarin iets onschuldig zit wat niets doet: het placebo. De mensen die aan het experiment mee doen weten niet in welke groep ze zitten. De artsen die het experiment moeten beoordelen weten ook niet wie in de test en wie in de placebo controle groep zit, ze moeten dat zelf afleiden uit de gegevens die gedurende het experiment beschikbaar komen, vandaar double blind. Als een experiment volgens een “Double blind placebo controlled cross-over” regiem wordt uitgevoerd dan worden halverwege het experiment de groepen gewisseld. De placebogroep krijgt dan het echte medicijn, de testgroep het placebo. Verder bestaan er nog:
- Clinical Trials waar patiënten, vaak in een ziekenhuis, een nieuwe behandeling krijgen en waar wordt vastgelegd hoe zij hier op reageren. Dit zijn meestal kleine groepen.
- Case Studies waar de reactie van één patiënt op een behandeling wordt vastgelegd.
- Epidemiologic Studies, dit zijn studies waarbij een groot aantal mensen betrokken zijn, denk gerust aan tienduizenden. Zo’n studie probeert voor deze grote groepen lifestyles vast te leggen waarna wordt onderzocht of mensen die bijvoorbeeld meer dan twintig kilo patat per jaar eten vaker overlijden aan een hartaanval.
